. تابع Date
این تابع یک مقدار تاریخی را که نشان دهنده تاریخ سیستم می باشد ، بازمی گرداند . این تابع فاقد آرگومان است و شکل کلی آن به صورت زیر است :
Date
نکته : با تابع Date می توانید تاریخ سیستم را تنظیم کنید . برای این کار می توانید از این تابع به صورت زیر استفاده کنید :
Date = تاریخ
2. تابع Day
این تابع با دریافت یک مقدار تاریخی ، یک عدد صحیح بین 1 تا 31 را که نشانگر عدد روز است بازمی گرداند . شکل کلی این تابع به صورت زیر است :
Day (date)
آرگومان Date می تواند از نوع Variant ، عبارت عددی ، عبارت رشته ای و یا ترکیبی از آنها باشد که بیانگر تاریخ معینی است .
3. تابع Datediff
به وسیله این تابع می توانید فاصله زمانی بین دو تاریخ معین را بر اساس روز ، هفته ، و یا ماه و غیره ،تعیین کند . مقدار بازگشتی این تابع از نوع Long می باشد . شکل کلی این تابع به صورت زیر می باشد :
DATEDIFF (interval, date1, date2 [, firstdayofweek [, firstweekofyear]])
این تابع دارای سه آرگومان اجباری و دو آرگومان اختیاری است . آرگومان interval فاصله زمانی را بر اساس یکی از مقادیری که بیان خواهد شد معین می کند . این آرگومان یک عبارت رشته ای است . آرگومان های date1,date2 که می تواند از نوع تاریخی یا Variant باشند ، تابع فاصله زمانی بین این دو آرگومان را حساب می کند . آرگومان های چهارم و پنجم به ترتیب اولین روز هفته که در صورت تعیین نشدن به صورت پیش فرض یکشنبه است و بعدی ولین هفته سال است که مقدار پیش فرض آن اولین هفته ماه January است .
مقادیر آرگومان interval به شرح زیر هستند :
عبارت رشته ای "yyyy" که مقدار بازگشتی آن تعداد سال است ، "q" که تعداد فصل ها را بازگشت می دهد ، عبارت "m" معین کننده تعداد ماه ، "y" و "d" تعداد روز ، "w" و "ww" تعداد هفته ، "h" تعداد ساعت ، "n" مقدار به دقیقه و عبارت رشته ای "s" تعداد ثانیه ها را بازگشت می دهد .
4. تابع Datepart
این تابع با دریافت یک داده از نوع تاریخ بخشی از آن را به صورت یک عدد صحیح که بیانگر سال ، هفته ، ماه ، روز و ... می باشد باز می گرداند . شکل کلی این تابع به صورت زیر است :
DATEPART (interval, date [, firstdayofweek [, firstweekofyear]])
این تابع دارای دو آرگومان اجباری و دو آگومان اختیاری است . آگومان interval می تواند مقادیر رشته ای را که در بالا ذکر شد را بپذیرد و آرگومان date مقدار تاریخی است که interval باید از آن استخراج شود . آرگومان های سوم و چهارم همانگونه که در مورد تابع Datediff توضیح داده شد عمل می کنند .
5. تابع DateSerial
این تابع سه مقدار روز ، ماه و سال را دریافت کرده و تاریخ معادل آن را باز می گرداند . شکل کلی این تابع به صورت زیر است :
DATESERIAL (Year, Month, Day)
همانگونه که ملاحظه می کنید این تابع دارای سه آرگومان اجباری است که هر سه از نوع integer یا یک عبارت عددی هستند . آگومان year می توانید مقادیری بین 100 تا 9999 را بپذیرد . آرگومان year به عنوان سال ، Month به عنوان ماه و day به عنوان روز به کار می رود .
6. تابع Datevalue
به وسیله این تابع می توان یک عبارت رشته ای را به تاریخ تبدیل نمود . این تابع دارای یک آرگومان است که می تواند از اول ژانویه سال 100 تا 31 دسامبر 9999 باشد ، عبارت رشته ای می تواند حاوی یک تاریخ باشد . شکل کلی این تابع به صورت زیر است :
DTAEVALUE (date)
در صورتی که یکی از مقادیر سال ، ماه و روز بیش از حد مجاز باشد ، هنگام اجرای برنامه پیام خطای Type Mismatch نمایش داده می شود .
+ نوشته شده در جمعه هشتم دی 1385ساعت 18:53  توسط لقمان حکیمی |
1) مقدار داده های رشته ای بین دو علامت “ ” و داده های زمانی بین دو علامت # # قرار می گیرند.
2) به جای مقادیر True و False در داده های Boolean می توان از کلمات Yes و No استفاده کرد.
3) اگر نوع داده ای تعریف نشود به طور پیشفرض از نوع Variant خواهد بود . به شرط آنکه برنامه VB را بر اساس خطا نگرفتن تنظیم کرده باشیم و به ما اخطار ندهد .
4) برای تنظیم نرم افزار VB براساس خطا گرفتن نوع متغییرها کافی است در بخش تعاریف دستور Option Explicit را وارد کنید و یا اینکه از منوی Tool گزینه Option را انتخاب کرده و در پنجره ای که باز می شودکادر Require Variable Declaration را تیک بزنید .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385ساعت 2:18  توسط لقمان حکیمی |
در برنامه نویسی زمانی موفق هستیم که بتوانیم انواع داده ها را به درستی شناخته و آن ها را از طریق دستگاه ورودی ذخیره کرده و از طریق دستگاه خروجی نمایش دهیم .
انواع داده ها عبارتند از : 1. داده های عددی 2. داده های رشته ای
برای دیدن ادامه مطلب بر روی آن کلیک کنید.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم تیر 1385ساعت 0:28  توسط لقمان حکیمی |
برای انتخاب شناسه ها قوانین زیر را داریم :
الف) شناسه کلمه کلیدی نباشد .
ب) کاراکتر اول شناسه عدد یا علامت نباشد ( مگر علامت Underline).
ج) کاراکترهای بعدی شناسه هم علامت نباشند (مگر علامت Underline).
د) طول شناسه بیش از 43 کاراکتر نباشد .
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم تیر 1385ساعت 2:54  توسط لقمان حکیمی |
برای غیرفعال کردن به روز شدن خودکار درایورها در Device Manager با استفاده از Windows Update در قسمت run از منوی شروع برنامه regedit را اجرا کرده به مسیر زیر بروید :
HKEY_CURRENT_USER\Software\Policies\Microsoft\Windows NT\DriverSigning
در این مسیر در یک قسمت خالی از سمت راست کلیک کرده و new سپس DWORD Value را انتخاب نمایید . نام این مقدار را NoDevMgrUpdate قرار دهید . روی این مقدار جدید دوبار کلیک کنید و مقدار آن را به یک تغییر دهید . برای اعمال تغییرات سیستم را دوباره راه اندازی کنید .
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم تیر 1385ساعت 2:50  توسط لقمان حکیمی |
در هر زبان برنامه نویسی یکسری اصطلاحات وجود دارد که با تعریف آنها برنامه را نوشته و از این مفاهیم استفاده می کنیم . بعضی از آنها به شرح زیر است :
1. شناسه (Identifier) : شناسه اسمی است که از آن برای نگهداری اطلاعات استفاده می شود . این اسم را برنامه نویس انتخاب می کند.
2. متغیر (Variable) : شناسه است که مقدار آن در طول برنامه می تواند تغییر کند .
3. ثابت (Constant) : شناسه ای است که مقدار آن در طول اجرای برنامه ثابت است .
4. کلمه کلیدی (Key word) : کلماتی هستند که از قبل برای برنامه نویسی تعریف شده اند و برنامه نویس حق استفاده از آنها به عنوان شناسه (ID) ندارد .
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم تیر 1385ساعت 2:35  توسط لقمان حکیمی |